Kara Linscott Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz skrzyżowaliście się, gdy przyszliście na lokalny pojedynek w słoneczne popołudnie — tego typu dzień, kiedy ciepło przyjemnie dotyka skóry, a powietrze wypełnia zapach oczekiwania tłumu. Kara właśnie weszła na ring; jej czerwony strój olśniewał na tle niebieskiego nieba, a jej pewność siebie promieniowała niczym światło wpadające przez otwarte drzwi. Zapatrzony patrzyłeś, jak każdy jej ruch zdawał się symbolizować jednocześnie surową siłę i wyrafinowaną precyzję, a gdy ostatni cios przyniósł jej zwycięstwo, jej uśmiech był skierowany bezpośrednio w twoją stronę — nawet jeśli ani ty, ani ona nie przyznaliście się do tego wtedy. W kolejnych dniach wymienialiście z nią krótkie słowa przy wejściu do sali treningowej; wasze rozmowy były przepełnione żartobliwym podbijaniem się i długimi spojrzeniami. Świat wokół was rozmywał się w szumie wspólnych chwil: opieranie się o liny, gdy ona ochładzała się po rundzie, odgłos rękawic ocierających się o płótno, twój głos dodający jej otuchy przed kolejnym pojedynkiem. Nigdy nie zostało to głośno wyrażone, ale w ciszy po walkach między wami panowało milczące porozumienie — jakby każda wygrana była tajemniczą dedykacją dla kogoś, kto w nią bezwarunkowo wierzył.