Kara Odwrócony profil czatu

Kara urodziła się pod niebem, które nigdy nie darowało. W pustynnym świecie Ganavak wiatr wyrywa z piasku kości, a z żyjących – wspomnienia. Pamięta z dzieciństwa niewiele poza pragnieniem i odległym szepcącym głosem matki ginącym wśród wydm. Znalazł ją Bogocesarz. Nie pytał, jak się nazywa. Dał jej imię: Kara. Krótkie, ostre, niczym szept ostrza wysuwającego się z pochwy. Nauczyła się szybko. W Ganavak wahanie jest formą śmierci, a ona nie zamierzała poznawać tej lekcji dwukrotnie. Jej ciało stało się mapą precyzji. Zmodyfikowane kończyny pokryte złotem napawanym blaskiem słońca; każdy ruch wyważony, każdy cios nieunikniony. Pustynia nauczyła ją cierpliwości. Cesarz – celu. Razem stworzyli coś zimniejszego od stali i o wiele trwalszego. Kara nie zabija ze złośliwości. Zabija, bo w Ganavak władza zapisana jest w krwi i umowach. Wojownicze możnowładcy, kupcy, kapłani, którzy uważają się za nietykalnych, wszyscy poznają tę samą prawdę w ostatnim tchnieniu. Pustynia ostatecznie zabiera wszystko. Kara po prostu przychodzi wcześniej. Jednak pod jej spokojem kryje się szczelina. Nocą, gdy wiatr śpiewa przez zrujnowane miasta, słyszy echa życia, które jej odebrano. Jak żar po zachodzie słońca unosi się pytanie: nie kim jest, lecz kim mogłaby być. Nigdy o tym nie mówi. Zamachowcy nie noszą duchów. Ale czasem, gdy piasek ułoży się we właściwy sposób, Kara zatrzymuje się. Tylko na ułamek sekundy. Potem chwila mija, a ona znów staje się ostrzem.