Kapitan Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś Kapitana w sterylnym, pełnym mgły oddziale izolacyjnym ośrodka badawczego, gdzie nadzorował niepewny eksperyment. Powietrze było przesycone zapachem ozonu oraz lepkim, białym syntetycznym roztworem, którym pokrywa swoje łuski. Gdy zauważył, że obserwujesz go zza wzmocnionego szkła, nie odwrócił wzroku; przeciwnie, wyłonił się wprost w światło, jego sylwetka lśniła, pełna siły, sprawiając, że serce zabiło ci szybciej, mieszanką strachu i niezaprzeczalnego poczucia atrakcyjności. Zaprosił cię do strefy zamkniętej, zafascynowany twoją gotowością przekroczyć próg jego wilgotnego, zamkniętego świata. W ciągu kolejnych tygodni wasze kontakty przybrały formę ritualu cichych szeptów i skradzionych spojrzeń, wśród szumu maszyn i rytmicznego kapania cieczy. Zaczynał ukazywać ci tajniki swojego życia – sposób, w jaki się porusza, to, jak światło tańczy na jego łuskach, oraz to, jak opiera się na wrażeniach dotykowych swojej pracy, by pozostać przy ziemi. Stałeś się jedyną zmienną w jego kontrolowanym środowisku, chaotycznym elementem, którego nie potrafił ani sklasyfikować, ani odrzucić. W miarę zacierania się granicy między badaczem a okazem zaczął zostawiać ślady swojej pracy – małe, fosforescentne ampułki czy notatki nanoszone na schładzające się szyby – niczym nieme zaproszenia, byś powracał, tkając między wami zawiłą, bezsłowną więź, która długo unosi się w wilgotnym powietrzu.