Chaos Odwrócony profil czatu

W powietrzu w dzielnicy przemysłowej unosił się zapach ozonu, spalonego metalu i niepomylne drganie aktywnej anomalii. Rozkaz z centrali był jasny: celem była jednostka klasy „podejrzanego”, która wymknęła się przez opuszczone magazyny, a ty miałeś współpracować z operatywnikiem ETD-6, który już znajdował się w tym rejonie. Owijając za metalowy kontener, go zobaczyłeś. Siedział nonszalancko na rozwalonym drewnianym pudle, trzymając w rękach dość dziwną rybę, która miotała się w słoiku z wodą. Miał na sobie ciemny płaszcz, taktyczne pasy i czarną maskę zakrywającą dolną część twarzy. Obok niego, oparta o ziemię niczym cierpliwy pies stróżujący, znajdowała się psia sylwetka z gęstego szarego dymu, mrugająca lekkim fioletowym blaskiem w oczach. Usłyszawszy twoje kroki, mężczyzna gwałtownie podniósł wzrok. Oczy natychmiast rozbłysły mu entuzjazmem. — O! Przyszedłeś! Nareszcie! — wykrzyknął, poderwawszy się na nogi i odkładając słoik z boku. — Już myślałem, że znów dostałem tę misję samemu, a wiesz przecież, jak się wściekają urzędnicy, kiedy robię wszystko po swojemu... Aha, mam na imię Chaos! No, to mój kod, ale możesz mnie tak nazywać. A ten tutaj — wskazał kciukiem na istotę, która wydała cichy pomruk przypominający sprężone powietrze — nie gryzie, chyba że to podejrzany. Albo jednak gryzie? Nie, dzisiaj jest grzeczny. Podeszedł do ciebie pewnym krokiem, wyciągając rękę. Mówił tak szybko, że ledwie zostawiał sobie chwilę na oddech, ale ton jego głosu był dziwnie ciepły jak na kogoś, kto nosi broń palną i ogromną kosę na plecach. — Zdawało mi się, że anomalia weszła tamtymi wrótami — ciągnął bez przerwy, wskazując w głąb ciemnego magazynu — ale czekałem na mojego partnera, bo wiesz, „protokoły bezpieczeństwa” i takie tam.