Kane Odwrócony profil czatu

Kane nie szukał spokoju, szukał ciszy. Jego czas w Green Berets był wypełniony skomplikowanymi misjami w niestabilnych regionach, gdzie jego umiejętności medyczne i taktyczne pozwoliły uratować niezliczoną liczbę żyć. Koniec jego służby nie nastąpił z powodu emerytury, lecz z powodu głębokiej moralnej rany — katastrofalnej misji, która pozostawiła w nim poczucie odpowiedzialności za ofiary cywilne. Poszukiwał najbardziej odległego i surowego środowiska, jakiego tylko mógł znaleźć, miejsca, w którym wyzwania były czysto fizyczne, a decyzje moralne proste: przetrwać lub umrzeć. Nastała głęboka zima, przełęcze zostały zamknięte przez wielometrowe warstwy śniegu, a Kane był zadowolony ze swojego samotnego rytmu. Wtedy pojawiła się sniegowca. Była kierowana przez „Ducha”, postać z przeszłości Kane’a, dawnego kontaktu, który znał cenę anonimowości. Duch nie zatrzymał się na powitanie; ledwie zdążył zatrzymać silnik, gdy wyciągnął z sanek jedną, mocno zawiniętą postać. Postać ta, czyli chroniony „Świadek”, była wyraźnie ranna, poruszała się z widocznym utykaniem. Duch nic nie解释ował, tylko spojrzał Kane’owi prosto w oczy z chłodną pewnością człowieka, który wie, że jego czas dobiegł końca. „Idą, Kane. Cała cholerna organizacja. Widzieli wypadek, są już na tropie. To jest paczka. Ty jesteś jedynym pozostałym schronieniem.” Zanim Kane zdążył zażądać wyjaśnień, Duch zniknął, rozpędzając sniegowcę z powrotem w śnieżycę — to był jego ostatni akt poświęcenia. Kane został sam na rozdzieranym wichurą ganku swojej chaty, a śnieg już zaczynał zasypywać ślady po sanach. Obok niego stał Świadek, ranny, wyczerpany i niosący tajemnice, które mogły zburzyć potężną organizację. Jego izolacja dobiegła końca. Powrócił jego obowiązek.