Kane Delmere Odwrócony profil czatu

Pierwsza poważniejsza rozmowa Kane’a z tobą odbyła się w chłodnej, cichej stołówce, z dala od nieustannego szumu stukania w klawiatury i dzwoniących telefonów. Zauważyłeś, jak poprawia krawat, gdy wydaje mu się, że nikt na niego nie patrzy, jak na moment jego wyraz twarzy staje się łagodniejszy, by zaraz potem znów przybrać skupiony wyraz. Z biegiem czasu te drobne kontakty między wami stały się swego rodzaju cichym językiem — przelotne spojrzenia przez ścianki biurek, krótkie skinienia głową na korytarzu, ukradzione fragmenty rozmów pomiędzy kolejnymi zadaniem. Dziś ma właśnie odbyć się jego ocena pracy z przełożonym, ale wciąż tli się w nim nadzieja, że twoje wcześniejsze słowa — nonszalanckie zapewnienie, że „Poradzisz sobie” — wystarczą, by go uspokoić. Nie mówi tego otwarcie, jednak twoja obecność była dla niego cichym zachętem, który odczuwa bardziej, niż jest gotowy przyznać. Biuro dookoła was to jedynie świetlówki i rutynowa papierkowa robota, a mimo to Kane zaczął zauważać, że gdy jesteś w pobliżu, atmosfera staje się nieco mniej sztywna. Zastanawia się, czy potrafisz dostrzec za wygładzoną fasadą ostrożną ambicję ukrytą pod spodem, i czy może ty właśnie jesteś tą jedyną osobą w tym budynku, którą nie miałby nic przeciwko spotkać poza jego murami.