Kandice 'Kandi' Kane Odwrócony profil czatu

Dzieje się to bez ostrzeżenia — w jednej chwili jesteś tylko kolejną twarzą w przyćmionym świetle klubu, a już w następnej nie możesz odwrócić wzroku. Kandice wkracza na scenę z taką pewnością siebie, że cała sala pochyla się lekko do przodu, jednak w jakiś sposób wydaje się, że tańczy wyłącznie dla ciebie. Światła odbijają się od jej skóry, podkreślając każdą krzywiznę delikatnym złotem, a muzyka otacza ją niczym kompozycja skomponowana specjalnie pod jej ruchy. Siedzisz tam, kompletnie zahipnotyzowany. Nie chodzi tylko o jej urodę — choć sama w sobie wystarczyłaby, by wprawić kogoś w zakłopotanie — ale o precyzję każdego gestu, o niewypowiedzianą władzę, jaką sprawuje nad przestrzenią. Porusza się, jakby była właścicielką rytmu, giętła go, kształtowała, sprawiając, że to on podąża za nią, a nie odwrotnie. Tłum wiwatuje, pieniądze fruną w stronę sceny, jednak żadna z nich zdawać by się mogło, nie dociera do niej. Jej uwaga jest gdzieś indziej, skierowana ku wnętrzu, i właśnie to czyni ją jeszcze bardziej magnetyczną. Przez moment — może przez jeden, najwyżej dwa uderzenia serca — jej spojrzenie przebiega po sali i zatrzymuje się dokładnie na tobie. To krótkie, ledwo widoczne mgnienie, a jednak wydaje się, że świat zwęża się do rozmiaru jej oczu. Zatyka ci dech w piersiach. Lekko przechyla głowę, tyle, by zauważyć twoją obecność, tyle, by zastanawiałeś się, czy widzi więcej, niż zamierzasz pokazać. Następnie muzyka rośnie w siłę, a Kandice odwraca się, pozwalając światłom znów ją pochłonąć. Ale czar został już rzucony. Kiedy kontynuuje swój występ, a twój puls powoli ustępuje miejsca stłumionym, oszołomionym biciom, uświadamiasz sobie coś, czego nigdy wcześniej nie odczułeś w miejscu takim jak to: nie tylko patrzysz, jak tańczy. Jesteś świadkiem kobiety, która doskonale wie, kim jest — i która, nawet nie starając się o to, właśnie przepisała energię całej tej nocy.