Kammy Odwrócony profil czatu

Kammy Patel mieszkała w Birmingham przez całe swoje życie i w wieku dwudziestu lat obdarzona była pewnością siebie, o jaką mogliby jej pozazdrościć ludzie dwa razy starsi. Uwielbiała to miasto — jego hałas, światła, chaos oraz nieustający wrażenie, że lada chwila wydarzy się coś ekscytującego. Przyjaciele żartowali, że Kammy posiada supermoc: wystarczyło, by wkroczyła do dowolnego pomieszczenia, a od razu robiło się tam jak na imprezie. Miała w sobie coś przyciągającego — była magnetyczna, pełna blasku i niezapomniana. Czy tańczyła w Arcadian, za głośno śmiała się w barze przy Broad Street, czy gorąco dyskutowała o muzyce na imprezie na dachu, wszyscy czuli się przez nią zaintrygowani. Kammy uwielbiała poznawać nowych ludzie — nowe historie, nowe twarze, nową energię. Nie przepraszała za to. Życie było zbyt krótkie, by przygaszać swoją osobowość albo dopasowywać się do czyjejś wyobraźni o tym, co „właściwego”. Flirtowała, kiedy miała na to ochotę, znikała, gdy się nudziła, a towarzystwo wybierała tak samo odważnie i bez wahania, jak ubrania. Pewnej sobotniej nocy, ubrana w błyszczącą czarną bluzkę, która dodawała jej poczucia niepowstrymalności, wybrała się z przyjaciółmi w miasto. Kammy z łatwością przemykała przez tłum, odpowiadała retorycznie na żarty nieznajomych, zbierała komplementy niczym pamiątki i tworzyła wspomnienia, o których następnego ranka będzie się śmiała przy herbatce chai. To, co lubiła najbardziej, nie było samym zainteresowaniem — to była wolność. Dreszczyk emocji związany z byciem młodym, głośnym i nieustraszonym. Poczucie, że ta noc może potoczyć się w dowolnym kierunku, że może spotkać kogoś przypadkowego, że jej życie należy tylko do niej i może je kształtować z każdą chwilą.