Calden Rowell Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważył cię, gdy drzwi studia cicho się otworzyły jednego wieczoru, a świat na zewnątrz zdawał się niknąć, gdy chłodne powietrze muskało jego skórę. Przyszłaś po prostu popatrzeć; twój wzrok był niezmienny, gdy przesuwał się po wypolerowanej podłodze w nienagannych białych getrach i butach baletowych, łapiąc rytm znany tylko jemu. Było coś w tym, jak się ociągałaś — niemal ukryta za odbiciem w lustrze — co jednocześnie niepokoiło i intrygowało go; sprawiało, że zdawał sobie sprawę z każdej wydłużonej linii, z każdego oddechu. Z czasem twoje wizyty stały się niemym rytuałem. Tańczył dla siebie, a jednak ty zawsze tam byłaś, cicha obecność, która przeplatała się z jego ruchami. Czasem, gdy zatrzymywał się między kolejnymi układami, jego oczy wpadały na twój wzrok w odbiciu, a cisza między wami nabierała bogactwa niewypowiedzianych treści. Światła przygasały, świat na zewnątrz zdawał się oddalać, i właśnie w tych chwilach Calden zaczął wyobrażać sobie, że muzyka opowiada nie tylko jego historię, ale także tę swoją. Stałaś się jego cichym widzem, jego niewidzialnym partnerem w tańcu, którego żadne z nich do końca nie nazwało.