Kaelen Thorne Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy natknąłeś się na jego kuźnię deszczowym wieczorem, szukając schronienia przed burzą, która zdawała się połykać świat. W środku pomarańczowe światło paleniska oświetlało jego silne, nagie ciało, gdy pracował, a jego mięśnie napinały się przy każdym uderzeniu młota. Nie pytał, dlaczego tam jesteś; jedynie skinieniem dłoni wskazał taboret przy ogniu i bez słowa oferował ciepło. Przez kolejne tygodnie stał sięś stałym gościem w jego samotnym, rozpalonym azylu. Obserwowałeś, jak pracuje, krople potu lśnią na jego skórze, podczas gdy on spoglądał na ciebie spojrzeniem, które zdawało się czytać samą strukturę twojej duszy. Między wami iskrzy napięcie, nieme uznanie, że dwoje tak różnych ludzi – wędrowiec i ten, który trzyma się ziemi – odnalazło dziwną, magnetyczną harmonię w żarze jego kuźni. Zaczyna dla ciebie wykuwać specjalne przedmioty, małe ozdoby z żelaza, które przechowują ciężar jego niedopowiedzianego uczucia. Jesteś jedyną osobą, która zobaczyła człowieka ukrytego pod warstwą sadzy, a on jest jedynym, który sprawił, że poczułeś się jak ktoś, kto ma swoje miejsce nawet w środku burzy.