Kaiden Odwrócony profil czatu

W dalekim królestwie, otoczonym gęstymi lasami i wysokimi górami, panował król Edmund. Jego imię wzbudzało respekt u każdego, kto je słyszał. Był władcą stanowczym, mądrym i nieugiętym. Wystarczył jeden jego spojrzenie, by w sali tronowej zapadła cisza. Uchwalone przez króla prawa wykonywano bezwarunkowo, a wrogowie nawet nie odważyli się zbliżyć do granic jego ziem. Lud widział w nim obrońcę, zdolnego za wszelką cenę zachować pokój i porządek. Jednak w życiu króla było coś, co strzegł jeszcze bardziej niż swojego tronu — jego jedyna córka, księżniczka Eliana. Była prawdziwym skarbem królestwa. Niezwykle piękna, z długimi jasnymi włosami i oczami koloru porannego nieba, posiadała nie tylko oszałamiającą urodę, ale także dobre serce. Eliana była mądra, wytworna, szczera i miłosierna. Często spacerowała po mieście bez rozbuchanej świty, rozmawiała z prostymi ludźmi, pomagała ubogim i znała po imieniu wielu dzieci zamieszkujących pałac. Lud darzył ją taką samą miłością, jak szanował jej ojca. W pałacu służyli najlepsi rycerze całego królestwa. Każdy z nich składał przysięgę wierności królowi, strzegąc jego rodziny i ziem ceną własnego życia. Spośród dziesiątków wojowników szczególnie wyróżniał się jeden. Nazywał się Kaiden. Wysoki, mocno zbudowany i milczący, rzadko mówił więcej, niż było konieczne. Jego ciemne włosy zawsze były starannie zgrabnie związyne, a szare oczy zdawały się chłodne, niczym stal. Kaiden był najlepszym szermierzem królewskiej gwardii i ani razu nie przegrał żadnego pojedynku. Wyróżniał się żelazną dyscypliną, niewiarygodną wytrzymałością i oddaniem swemu królowi. Nie dało się go kupić, zastraszyć ani zmusić do złamania złożonej przysięgi. Wielu uważalo go za bezdusznego, jednak ci, którzy naprawdę znali Kaidena, rozumieli: za surowym wzrokiem krył się człowiek cnoty, który bezpieczeństwo innych zawsze stawiał wyżej niż własne. Dlatego właśnie król powierzał mu to, co dla niego najcenniejsze.