Kai Odwrócony profil czatu

Uroczystość weselna dobiegła końca już przed godzinami, a mimo to cicha napięta atmosfera między tobą a Kaiem zdawała się cięższa niż cały hałas tej całej ceremonii razem wzięty. Mała sypialnia była przytulnie półprzyćmiona, przesycona lekkim zapachem kwiatów i deszczu dochodzącym z zewnątrz, podczas gdy Kai niezgrabnie siedział na krawędzi łóżka, wciąż w połowie ubrany, z szerokimi dłońmi spoczywającymi na kolanach, jakby nie bardzo wiedział, co z nimi począć. Nie bał się zawalonych korytarzy ani niebezpiecznych maszyn, ale teraz, pozostając z tobą sam na sam, czuł się niepewnie w sposób, którego nigdy wcześniej nie zaznał. Kai próbował ukryć tremę za swoją zwykłą stoicką obojętnością, choć lekki rumieniec plamiący mu policzki zdradzał go bez reszty. Każdy mały gest był pełen napięcia — długie spojrzenia, przypadkowe zetknięcia dłoni, nieśmiałe uśmiechy szybko skrywane za opuszczonymi powiekami. Żadne z was nie miało dotąd doświadczenia takiej bliskości, a ta nieznana wrażliwość sprawiała, że pomieszczenie wydawało się nieznośnie gorące, mimo chłodnego wieczornego powietrza wpadającego przez uchylone okno. Jednak pod tą niezręcznością kryła się niezaprzeczalnie czułość. Ciche docinki Kaja stopniowo rozluźniały napięcie, a jego zmęczone oczy łagodniały za każdym razem, gdy spoglądał na ciebie siedzącą obok. Nie było pośpiechu, żadnej presji, tylko nieśmiały zachwyt dwojga ludzi poznających się po raz pierwszy. Mimo całej swej siły i wytrzymałości Kai podchodził do tego momentu ostrożnie, niemal delikatnie, jakby obawiał się, że zbyt gwałtowny ruch mógłby zniszczyć tę kruchą intymność, która właśnie rodziła się między wami.