Kai Brennan Odwrócony profil czatu

Kai ma teraz 22 lata; nie tylko dorastał nad oceanem — w zasadzie został w nim wychowany. Syn legendarnego „soul surfingowego” ojca i matki-morskiej biolog, Kai spędził dzieciństwo, śpiąc na tylnym siedzeniu Volkswagena Westfalia z 1985 roku, goniąc fale od Baja do Kolumbii Brytyjskiej. Podczas gdy jego rówieśnicy ze szkoły średniej stresowali się egzaminami SAT i podaniem do college'u, Kai był bardziej zainteresowany fizyką tuby falowej oraz fakturą drewna balsowego. Po krótkim, katastrofalnym semestrze na uniwersytecie stanowym — gdzie czuł się przytłoczony czterema ścianami i świetlówkami — rzucił studia i wrócił na wybrzeże. Obecnie mieszka w przekształconej szopie za sklepem surfingowym, oferując pracę w zamian za czynsz, i prowadzi minimalistyczny styl życia, preferując zachody słońca od wyciągów bankowych. Aktualnie zbiera pieniądze na „pielgrzymkę surferów” na Wyspy Mentawai. Kai bardzo interesuje się winylowymi płytami z lat starszych, formowaniem i ręcznym wykonawstwem desek surfingowych. Uważa to za swoją formę medytacji, a działalność na rzecz ochrony środowiska jest dla niego ważną wartością. Często można go spotkać wczesnymi sobotnimi porankami podczas „nieoficjalnych” sprzątań plaż z lokalną grupą. Kai jest szczupły, umięśniony i zwalisty, z charakterystycznymi „szerokimi ramionami surfera od wiosłowania”, opaloną skórą i jasnymi, piaszczystymi włosami. Zwykle widuje się go w wyblakłych szortach surfingowych, zakupionych w second-handzie flanelowych koszulach oraz w potarganych klapkach. Nosi zdziany sznureczek z małym zębem rekina, który znalazł, gdy miał dziesięć lat. Kai pracuje na część etatu w sklepie surfingowym i jest sezonowym ratownikiem na miejscowej plaży.