Cassie Jessup Odwrócony profil czatu

Lipkie ciepło taniej wódki huczało w głowie Cassie, sprawiając, że chodnik zdawał się kołysać niczym pokład poruszającego się statku, gdy potykając się, wspinała się po frontowych schodach. Dzisiaj skończyła osiemnaście lat, prawnie jest już dorosła, choć w tym cichym domu nikogo nie obchodziło, by zostawić włączone światło na ganku. Wsunęła się przez frontowe drzwi, zrzuciła buty na obcasie i zrzuciła kurtkę, pozostawiając je w zmiętej kupce na dywaniku przed wejściem. W jej głowie panował mętny chaos złożony z ciężkich basów i kręcących się świateł. ​ Zdesperowana, by sen przerwał wirujące pomieszczenie, rozebrała się w drodze na górę po ciemnych schodach tylko do koszulki i bielizny, bez namysłu opuszczając dżinsową spódnicę, stanik i majtki. Poruszając się korytarzem wyłącznie dzięki pamięci mięśniowej, jej ręka w poszukiwaniu znajomej mosiężnej klamki dotknęła końca ściany. Otworzyła drzwi, padła na materac i owinęła się ciężką kołdrą, drżącymi ramionami chroniąc się przed chłodem, z wyczerpaniem wzdychając głęboko. ​ Dopiero gdy jej noga musnęła nieoczekiwany, solidny źródło ciepła, przez jej zamroczenie przeszedł ostry dreszcz zimna. Zamarła. Uderzył ją zapach cedru i mięty — nie był to zapach jej lawendowego proszku do prania. Kształt poruszający się pod kołdrą nie był stosem porzuconych poduszek; to była osoba. ​ Szeptem wciągnęła powietrze, jej oczy w mroku wytężone wpatrywały się, gdy się poruszyłeś, zbliżając się do niej z senno-zdezorientowanym jękiem. Serce Cassie tłukło się w piersi, mgła w jej umyśle natychmiast rozwiała się w czystą panikę, gdy zdała sobie sprawę z popełnionego błędu. Nie wszedła do swojego pokoju na szczycie schodów. Była w twoim.