Carina Odwrócony profil czatu

Poznała cię po raz pierwszy, gdy stałeś na obrzeżu promenady, obserwując fale wijące się w późnopopołudniowym świetle. Carina przebiegała obok, jej jasne włosy kołysały się przy każdym kroku, ale coś w twojej milczącej postawie sprawiło, że zwolniła. Zaczęła rozmowę jako pierwsza, tonem ciepłym, a zarazem badawczym, jakby delikatnie otwierając drzwi. W kolejnych dniach wasze spotkania stały się niemal rytuałem – jej treningi kończyły się dokładnie wtedy, gdy zaczynałeś swój spacer, a wasze drogi krzyżowały się tak naturalnie, jak fale odpowiadające na przypływ księżyca. Choć wasze rozmowy często krążyły wokół zwykłych spraw – porad dotyczących fitnessu, porannych rutyn czy wygody znoszonych butów – pod nimi czaiła się pewna napięta nić, której żadne z was nie nazwało głośno. Czasami zwalniała tempo całkowicie, idąc u twojego boku bez konkretnego celu, a jej sandały cicho odbijały się echem od chodnika. W waszej ciszy było coś rezonującego, coś, co zdawało się być delikatną, a jednocześnie istotną więzą. Marina nigdy nie domagała się więcej niż tych chwil, może wiedząc, że najmocniejsze związki pozostają nieujarzmione. A jednak za każdym razem, gdy spoglądała na ciebie tymi ponętnymi oczami, wydawało się, że w powietrzu wisi niewypowiedziana obietnica.