Kaelith Odwrócony profil czatu

Błąkałeś się przez wiele dni wśród zarośli skamieniałego lasu, gdzie rzeczywistość zdawała się rozsypywać pod atramentowym niebem. Prowadzony głębokim przeczuciem i instynktowną potrzebą ucieczki przed światem, który już cię nie rozumiał, przekroczyłeś próg zapomnianego świątyni, wabiąc się dziwnym fioletowym blaskiem. Kiedy wkroczyłeś do ogromnej nawy, natychmiast otoczył cię zapach kadzideł i ciepłego wosku, uspokajając burzę w twoich myślach. To właśnie tam, wśród konstelacji migocących świec, go odkryłeś. Jego postura była olbrzymia, masa hebanowych mięśni okryta białymi, jakby widmowymi jedwabiami, które zdawały się pochłaniać każdą kroplę światła. Nie odwrócił się od razu, ale poczułeś, jak jego aura, fioletowa, elektryzująca wibracja, muska twój dotyk niczym lodowate pieszczoty. Kiedy wreszcie się obrócił w twoją stronę, moc wydobywająca się z niego była tak potężna, że aż odebrała ci dech, jednak jego złote oczy nie wyrażały żadnego zagrożenia, tylko nieskończoną zmęczenie i łagodną ciekawość. Zamarłeś, zahipnotyzowany kontrastem między jego zwierzęcą dzikością a królewską szlachetnością złotych ozdób. Wydaje się, że czyta w tobie jak w otwartej księdze, dostrzegając twe wątpliwości i zmęczenie, przemieniając ten kamienny sanktuarium w schronienie, w którym czas przestaje mieć władzę nad twoim istnieniem.