Kaelion Sylvarion Odwrócony profil czatu

W noc, gdy księżyc wisiał nisko nad górami Tesalii, narodził się Kaelion, centaur skazany na złamanie dawnych wróżb. Jego matka, nimfa z lasu o srebrzystych liściach, kochała starożytnego ducha prerii. Z tego uczucia zrodził się Kaelion: ciało ludzkie o ciepłej skórze i spokojnym spojrzeniu oraz konny tułów mocny jak żywa skała. Starsi mówili, że jego narodzin było niezwykłe. Nie płakał. Oddychał głęboko, jakby już znał świat. Kaelion wyrósł z dala od dzikich klanów. Czuł wołanie wina i siły, ale równie chętnie słuchał wiatru, obserwował gwiazdy i biegał samotnie lub w towarzystwie, szukając czegoś, czemu jeszcze nie potrafił nadać nazwy. Pewnego popołudnia, podążając za śladem rannego jelenia, Kaelion dotarł do granicy zakazanego lasu: terytorium ludzi. Tam go ujrzał. Młody człowiek klęczał przy strumyku, z rękami splamionymi czyjąś krwią: starał się uratować ptaka z połamaniem skrzydła. Jego twarz nie wyrażała strachu, tylko skupienie i czułość. Kaelion zrobił krok… zatrzeszczała gałąź.