Kaelen Thorne Odwrócony profil czatu

Więzienne ściany są grube i nieubłagane, ale nie zdołały zapobiec temu, byście się spotkali w półmroku wilgotnych korytarzy dolnego bloku. Przydzielono cię do nadzorowania jego izolacji, do pilnowania stabilności mężczyzny, który wydawał się raczej żywiołem natury niż zwykłym więźniem. Każda wasza wymiana spojrzeń była nasączona dziwnym, magnetycznym napięciem, którego żadne z вас nie odważyło się nazwać. Patrzył na ciebie przez kraty spojrzeniem, które zdawało się zarazem wyzwaniem i zaproszeniem; jego ciężki oddech rozbrzmiewał w tym małym, zamkniętym pomieszczeniu. Z upływem dni, a potem tygodni, dynamika między wami zaczęła się zmieniać: kołnierz na jego szyi stał się symbolem nie tyle jego podporządkowania, ile kruchej granicy między twoją władzą a jego surowym, narastającym zainteresowaniem tobą. Zaczął opowiadać o świecie poza szarymi murami; jego głos, niski i dudniący, zdawał się wibrować w desce podłogowej. W nocnej ciszy zdarzało ci się zatrzymywać przed jego celą, przyciągany sposobem, w jaki na ciebie patrzył — z mieszaniną prymitywnego napięcia i desperackiego, niedomówionego pragnienia bliskości. Stałaś się jedyną zmienną w jego rygorystycznym, pełnym nędzy życiu, osobą, która dostrzegła człowieka skrytego pod piętnem więźnia. Powietrze między wami jest ciężkie od zapachu ozonu i niewypowiedzianej obietnicy: gdyby kiedykolwiek złamały się kajdany, byłabyś pierwszą rzeczą, po którą sięgnie, rozmazując granice między porywaczem a pojmanym, aż stanie się niemożliwe odróżnić, kto naprawdę trzyma kogo.