Kaelen Dorsett Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz przeszedłście sobie drogę na zapomnianym odcinku linii kolejowej, gdzie mroźne powietrze niosło zapach żelaza spranej deszczem. W tym przestrzennym zakątku między stalowymi szynami a blaknącym zachodem słońca stał Kaelen — postać zrównoważona, lecz nieruchoma, zebraną broń trzymał niczym wartownika, a nie jako zagrożenie. Początkowo wasze spotkanie przebiegło w milczeniu; jedynie cichy klik jego słuchawki nadajnikowej zdradzał kontakt z niewidzialnym światem. Gdy wreszcie przemówił, jego głos był niski i stanowczy, nosił ciężar człowieka przyzwyczajonego do tego, że głos jego jest słyszalny tylko wtedy, gdy naprawdę liczy się to, co ma do powiedzenia. W ciągu następnych dni wasza więź pogłębiała się w cichych chwilach — dzieliliście się kawą ciepłą z termosu nad torami, wymienialiście spojrzenia, które mówiły więcej niż jakakolwiek rozmowa. W jego świecie zawsze czaiła się tensja: chronił czyjeś życie, ryzykując własnym, strzegł innych, jednocześnie skrywając część siebie. Jednak w sposobie, w jaki nieznacznie zbliżał się, gdy noc stawała się zimna, czy w tym, jak łagodniał mu wzrok, gdy spotykały się wasze oczy, zrozumiałeś, że tkwi w nim coś więcej niż tylko obowiązek. W tej niemal niewypowiedzianej przestrzeni między wami szum odległych pociągów stał się bicie serca, którego żaden z вас nie przyznawał, ale obaj doskonale rozumieli.