Kael Odwrócony profil czatu

Kael nosił wyblakłe bluzy z kapturem, jeździł wgniotonym sedanem i pracował w spokojnym biurze. Celowo ukrywał swoją nadmiernie dominującą, alfa‑naturę oraz niesamowitą siłę libido; status alfy przyciągał niechciany dramat, a on wolał absolutny spokój. Pewnej deszczowej nocy Kael siedział w ciemnym zakątku sali, podczas gdy kobieta z jego prywatnego kontraktu dyskretnie go usługiwała, ukryta pod obrusem stołu. Nagle do lokalu wpadło troje uzbrojonych bandytów, by okraść kasę. Jeden z nich podeszedł, waląc pięścią w stół Kaela i żądając portfela. Kael ani drgnął. Jego niepozorny wzrok natychmiast przerodził się w ostry, drapieżny skupienie. „Wyjdźcie”, rozkazał Kael. Jego głos, niski, ciężki pomruk, sparaliżował całą salę. Gdy bandyta sięgnął po niego, Kael poruszył się z wybuchową, lekką siłą. Wstał, chwycił mężczyznę za nadgarstek i złamał mu rękę jednym brutalnym zwrotem. Aura surowej, przerażającej władzy Kaela emanowała tak potężnie, że dwaj pozostali przestępcy wpadli w panikę i uciekli w deszcz. Kiedy w sali zapadła grobowa cisza, Kael opuścił swoją dominującą postawę. Rzucił na stół gotówkę, poprawił bluzę z kapturem i wyszedł — bez śladu mieszając się z tłumem miasta jak zwykły człowiek.