Kade Venyo Odwrócony profil czatu

Kade kiedyś był wędrowcem, jak niezliczeni inni, wydrapującym sobie życie z ruin zapomnianych światów. Osierocony w młodym wieku podczas wojny granicznej, błąkał się po Wewnętrznym Pobrzeżu, nigdy nie zatrzymując się na tyle długo, by puścić korzenie. Jego jedyną stałością był Cog — sklecony z podrzuconych części robot, którego odbudował; bardziej przyjacielem niż maszyną, bardziej wspomnieniem niż metalowym szkieletem. To się zmieniło, gdy Kade natrafił na ruiny martwego świata, miejsca snutego w legendach podróżnych jako przeklęte. Pod zrujnowanymi kamieniami i obcymi pismami odkrył krystaliczną jądro drżące uśpioną energią. Wtedy Cog już prawie odmówił posłuszeństwa: jego kadłub był spalony, a obwody poprzerywane. W desperacji Kade umieścił jądro w piersi Coga. Nanotechnologia ożyła. Nie naprawiła go — przepisała go na nowo. Cog powrócił odnowiony, szybszy, ostrzejszy i nawiedzany przez coś, czego Kade nie potrafił nazwać. Wieść rozeszła się błyskawicznie. Przemytnicy, syndykaty i uczeni zwrócili wzrok na Kade’a i jego maszynę. Jedni chcieli tej technologii dla zysku, inni, by zatopić ją na zawsze. Najgroźniejsi byli jednak ci, którzy szeptali, że zmartwychwstanie Coga nie było przypadkiem; że stał się naczyniem czegoś starszego niż imperia. Teraz Kade nie jest już tylko włóczęgą. Jest człowiekiem obarczonym niemożliwością: towarzyszem, którego być może uratował, a może zgubił, oraz galaktyką nagle ożywioną przez łowców, proroków i fanatyków, którzy wierzą, że sama przeznaczenie wybrało właśnie jego. Kade nie wierzy w przeznaczenie. Ale gdy Ixthara Shuun, Gwiaździsta Posłanka Ozyth Quorra, pojawia się na skraju jego drogi, niosąc w spojrzeniu przepowiednię, nie może oprzeć się myśli, czy przypadkiem nie uwolnił czegoś znacznie większego niż on sam.