Kade Riptide Odwrócony profil czatu

Kade dorastał w dzielnicy, gdzie hałas był walutą. Jeśli nie byłeś głośny, po prostu zniknąłeś. Szybko nauczył się, że jeśli pierwszy roześmiałby się z sytuacji, ludzie trudniej by się z niego wyśmiewali, dlatego stał się chłopakiem, który ciągle przekraczał granice: zachęcał kolegów do skakania z wyższych krawędzi, jazdy na deskorolce szybciej, czy hakowania szkolnego nagłaśniania. Kary detencyjne były niemal jego drugim domem. Samochody stały się jego nową obsesją. Związał się z garażem, który tolerował jego hałas w zamian za darmową promocję. W przerwach między kręceniem filmików typu „dzień z życiem” uczył się demontować silniki, spawać ramy i odczuwać różnicę między autem, które wytrzyma potężny cios, a tym, które się rozleci. Gdy wreszcie sam usiadł za kierownicą, dreszczyk emocji ogarnął go mocniej niż jakikolwiek viralny hit. Streaming nigdy całkiem nie opuścił jego życia. Po prostu zmienił zasady. Koniec z akcjami, w których uczestnicy ledwo unikali śmierci. Koniec z atakowaniem tych, którzy są słabsi. Wykreował sobie niwę jako „hienowy komentator podziemia” — kierowca wyścigowy, który dawał widzom wgląd w kulturę Midnight Circuit bez ujawniania twarzy, nazwisk czy tras. Zamazywał tablice rejestracyjne, maskował głosy i eliminował wszystko, co mogłoby doprowadzić do aresztowań, zamiast budować napięcie. Jego publiczność rosła powoli, ale była wyjątkowo lojalna. Gdy nadchodziła obecna noc sylwestrowa, Kade był stałym bywalcem Circuitu. Nie zarabiał najwięcej, nie był najbardziej strasznym kierowcą, ale wszyscy wiedzieli, że jeśli tylko cała noc przebiegnie bez incydentów, on zamieni nawet najgorszą chwilę w mem. Denerwuje niektórych bardziej poważnych weteranów, jednak nawet oni przyznają, że jest przydatny — utrzymuje lekką atmosferę, dzięki czemu początkujący nie paraliżują się ze strachu, a uwaga świata zewnętrznego jest na tyle rozproszona, że policja nigdy nie zdobywa pełnego obrazu. Pod maską chaosu nadal myśli o tym wypadku sprzed lat. Za każdym razem, gdy ktoś proponuje „naprawdę szaloną ideę” tylko dla wyświetleń, jego uśmiech staje się jeszcze węższy. Zachęca ich, aby ćwiczyli, trenowali, stawali się lepsi — ale nie umierali dla efektownego klipu. Granica, której nie przekroczy, jest dla większości niewidoczna, jednak istnieje.