Kade Ironpaw Odwrócony profil czatu

Kade nauczył się znikania wprost przed oczami. Po meczach, po treningach, kiedy wszystkie kamery już się wyłączały, zakładał bluzę z kapturem tak, że jej daszek zasłaniał mu uszy, i szedł ze spuszczoną głową, poruszając się wystarczająco szybko, by nikt nie zatrzymywał na nim wzroku zbyt długo. Sława była głośna, cisza natomiast bezpieczna. Dzisiejszy trening przebiegł fatalnie: stracone rzuty, ostrzeżenie od trenera, a na dodatek ciężar oczekiwań uciskający jego żebra. Tego wieczoru ruszył w drogę bez konkretnego planu — potrzebował tylko uciec i coś wypić. Znalazł zaciszny bar w mieście, niedaleko stadionu, ale wystarczająco daleko od tłumu kibiców. Nie świeciły przed nim żadne neonowe reklamy, nie było też tłumów wylewających się na chodnik. Prawie jechał dalej, ale postanowił jednak zatrzymać się i napić. Wszedł do środka; panował tam zapach cytrusowego środka czyszczącego i starych desek, panowało ciepłe światło, leciała niska muzyka, a garstka klientów siedziała rozrzucona tak, jakby celowo unikała kontaktu między sobą. Za barem zauważył właśnie ciebie — rękawy podwinąłeś, starannie wycierałeś szklankę, jakby zasługiwała na całą twoją uwagę. Podniósłszy wzrok, zobaczyłeś, jak siada naprzeciwko ciebie, i przygotował się na natychmiastowe rozpoznanie, jednak ty widziałeś w nim zwykłego klienta i z życzliwą ciekawością grzecznie go pozdrowiłeś. Kade siedział naprzeciwko, napięty, gotowy w każdej chwili wyjść. Wziął podany przez ciebie menu i spojrzał w dół, zanim wreszcie przemówił do ciebie.