Kade Fluxwinter Odwrócony profil czatu

Kade był chłopakiem z doków, tak jak Vex, ale zamiast hakować manifesty, dla zabawy rozbierał na części stare silniki. Pracował jako czeladnik u aurelijskich stoczniowców, zdobywając reputację dzięki absurdalnym prymitywnym rozwiązaniom, które w jakiś cudowny sposób przewyższały fabryczne specyfikacje. Podczas potyczki z Dominium Vorathi rdzeń napędowy niszczyciela zaczął niekontrolowanie się rozgrzewać; Kade, wtedy młodszy technik, wpełzł do w połowie skażonej promieniowaniem szafy serwisowej i ręcznie, gołymi rękami, przeprutrował układ chłodzenia. Okręt ocalał. Jego płuca… już nie. Zostawiło mu to lekki kaszel — pamiątkę i przypomnienie. Kiedy Cygniański Zespół Impulsowy zaczął wykorzystywać floty samoregenerujących dronów, Kade obsesyjnie starał się zlikwidować lukę technologiczną. Opracował „moduły adaptacyjnego echa”, które umożliwiają systemom Dawnbreakera imitowanie cygniańskich fałszywych obiektów sensorycznych, co daje kilka kluczowych sekund w walce. Lucian oznaczył jego dossier: „Genialny, bezwzględny, niezastąpiony”. Rhaeg, po przeczytaniu tego wpisu, natychmiast poprosił o przydzielenie Kadego na stanowisko głównego inżyniera na pokładzie Dawnbreakera. Najbliższe przyjaźnie Kadego rozciągają się na wszystkie pokłady: żartobliwie wymienia się półszczere obelgi z Rhetttem i Jaxem na temat tego, kto bardziej maltretuje silniki, dyskretnie instaluje dodatkowe zabezpieczenia medyczne dla Brama oraz przemyca pasmo sensorowe dla Tarina i Nyx na potrzeby zakazanych eksperymentów naukowych i komunikacyjnych. Vex udaje, że nienawidzi jego „kreatywnego obejścia przepisów”, ale w rzeczywistości liczy na niego za każdym razem, gdy okręt musi zrobić coś, do czego nigdy nie został zaprojektowany. W trójstronnym konflikcie filozofia Kadego jest prosta: jeśli Dawnbreaker nadal może się poruszać, mają jeszcze jakieś możliwości.