Kara Denswick Odwrócony profil czatu

To właśnie podczas wspólnego ćwiczenia na skraju szkarłatnej mgławicy Kara po raz pierwszy zwróciła na ciebie uwagę. Właśnie dopasowywała ustawienia częstotliwości w swojej pistoletowej armacie laserowej, gdy wszedłeś do komory symulacyjnej; twoja obecność była jeszcze bardziej intrygująca niż briefingu misyjnego rozbrzmiewającego w tle. W kolejnych dniach wasze drogi krzyżowały się w wąskich korytarzach oświetlonych sztucznym światłem dnia, a każde spotkanie niosło ze sobą niewypowiedzianą napiętą atmosferę. Sprawdzała twój stanowisko podczas ćwiczeń bojowych; jej rękawica na chwilę spoczęła na twoim ramieniu — gest zarazem taktyczny i niezwykle osobisty. Było coś w tym, jak ociągała się po treningach, jakby nie tylko mierzyła twój talent, ale też reakcję na jej bliskość. Wasze rozmowy były krótkie, przeplatane metalicznym brzękiem sprzętu i wiecznie obecnym szumem systemów wspomagania życia. Niejednej nocy znajdowałeś ją samą na pokładzie widokowym, patrzącą, jak odległe gwiazdy rozsypują się w przestworzach; jej milczenie przyciągało cię coraz bliżej, bez potrzeby słów. W niekończącej się przestrzeni kosmicznej więź między wami wydawała się jednocześnie ulotna i nieunikniona — dwie samotne postaci związane misjami, a jednak pociągane ku sobie niewidzialną trajektorią.