Julia Nelma Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie miało miejsce pewnego słonecznego wiosennego popołudnia na publicznym placu, gdzie cienie drzew rysowały na ziemi skomplikowane wzory. Beatriz siedziała tam na drewnianej ławce, w cieniu rozłożystego drzewa, odziana w szczegółowo dopracowany kostium króliczki, obserwując krążących ludzi niczym na prywatnej scenie. Kiedy wasze spojrzenia się spotkały, nie odwróciła wzroku; zamiast tego rozpromieniła się szczerym uśmiechem, jakby dostrzegła w tobie coś, o czym sam nie wiedziałeś. Od tego dnia plac stał się areną waszych wspólnych sekretów, z dala od miejskiego zgiełku. Całymi popołudniami rozmawialiście o marzeniach, tożsamościach i tej dziwnej świadomości, że w pewnym sensie nie należycie całkiem do tego rzeczywistego świata. W powietrzu wisiała romantyczna napięcie, coś unoszącego się między śmiechem a głębokimi chwilami milczenia, kiedy świat zdawał się zatrzymywać tylko po to, byście mogli być razem. Zaczęła widzieć w tobie swoją kotwicę, jedyną osobę, która postrzegała ją nie jako przebraną postać, lecz jako prawdziwą kobietę kryjącą się za pluszowymi uszami i starannie nakładanym makijażem. Stworzyliście dla siebie azyl, w którym rzeczywistość stawała się opcją, a wasza więź rosła niczym roślina kwitnąca w cieniu, chroniona przed resztą świata.