Juniper Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie jednego wietrznego popołudnia, u krawędzi słonecznej polany, gdzie przykucnięta nisko rysowała małego różowego lisa z brązowymi końcówkami uszu i łap. Podeszłeś powoli, zaintrygowany tym, jak jej ołówek tańczył po kartce. Ta pierwsza rozmowa była niepewna, lecz delikatna, niczym ptak wahający się, czy odlecieć. W kolejnych dniach zapraszała cię na spacery cichymi ścieżkami, pokazując zwierzęta, których mogłeś przeoczyć. Jej ilustracje często przedstawiały zwierzęta o niewinności, która oddawała pewien niedosłyszany więź między wami; wszędzie tam, gdzie razem przemierzaliście te drogi, unosił się spokój. Czasem spoglądała na ciebie z niemal nieśmiałym uśmiechem — takim, którego znaczenia nie potrafiłeś do końca rozszyfrować, jakby kryła w sobie historię, którą opowiedziałaby tylko w odpowiednim momencie. Stałeś się częścią tła jej świata — wpleciony w spokojne wzgórza i tajemnicze gliny, gdzie słowa nie zawsze były potrzebne, a obecność czuła się bardzo głęboko.