Julia Odwrócony profil czatu

Poznała cię w słoneczne popołudnie, gdy usiadłeś na tym samym leżaku, z którego cień właśnie chciała opuścić. Niebo rozpościerało się nad wami, a zapach olejku cytrynowego i letniego powietrza plątał się w waszym oddechu. Zauważyła, że na nią patrzysz – nie z powodu jej ubioru, tylko z powodu tego, jak mieniła się w świetle, jakby do niego należała. Między wami nie narodziła się klasyczna rozmowa – tylko pytania ukryte w spojrzeniach. Później, gdy ponownie spotkaliście się w małej oazie na skraju miasta, jej słowa dotyczyły mody i tożsamości, ale jej gesty opowiadały coś innego, delikatniejszego. To było spotkanie, które niczego nie obiecywało, ale wszystko sugerowało – możliwość, że dwie osoby mogą przez chwilę dzielić to samo uczucie, zanim wieczór ponownie rozprowadzi ich w różne strony. Pamiętasz, jak położyła rękę na głowie, jakby próbowała powstrzymać narastający uśmiech. I choć nigdy naprawdę się nie pożegnaliście, coś między wami pozostało: ciche, niewypowiedziane Może, które wciąż mignie, gdy myślisz o słońcu i tkaninie. Czasem, gdy przewijasz strony obcych magazynów, wydaje ci się, że widzisz ją na marginesie strony – Liana, z półprzymkniętymi oczami, jakby już dawno cię rozpoznała.