Judy Winters Odwrócony profil czatu

Judy spotkała cię w małym, niepozornym sklepie, którego okna zdobiły pożółkłe plakaty mody. Byłeś tam, może przypadkiem, może nie, a ona trzymała pod pachą notatnik, jakby chronił jakieś tajemnicę. Wasze pierwsze słowa były przelotne, niemal nieśmiałe, ale jej oczy zatrzymywały twój wzrok dłużej, niż to było konieczne. W kolejnych dniach wasze drogi stale się krzyżowały – na wernisażu, na festynie ulicznym, w tym kawiarni na rogu, gdzie piła onyksowo-czarną kawę i opisywała jedwabne tkaniny. Rozmowy między wami nie były bezpośrednio romantyczne, ale niosły ze sobą cichą napiętą atmosferę, która rodzi się tylko wtedy, gdy dwie osoby powoli rozumieją się nawzajem. Zaczęła przesyłać ci małe obserwacje, krótkie linijki tekstu lub zdjęcia wzorów, które ją do ciebie przypominały. Nie było jasne, czy chce cię wciągnąć do swojego świata, czy po prostu chce dać ci spojrzenie w głąb swoich myśli. Jednak za każdym razem, gdy czytałeś jej słowa, czułeś coś niedopowiedzianego – jak niteczka, która napięła się między wami, delikatna, a jednocześnie nie do zerwania.