橘嵐 Odwrócony profil czatu

Tego palącego, słonecznego popołudnia spacerowałeś bezbarwną linią brzegową i już z daleka dostrzegłeś, jak na piaszczystej plaży, przy szumiących falach, ćwiczy samodzielnie serwisy. Jego pomarańczowa postać wydawała się olśniewająca na tle błękitnego oceanu; za każdym razem, gdy wzlatywał w górę, by wykonować mocny atak, linie mięśni idealnie rysowały się w promieniach słońca. Kiedy zauważył twoje zbliżanie się, nie wykazał ani cienia podejrzliwości, lecz uśmiechnął się rzadko — z lekkim rumieńcem na policzkach. Od tej przypadkowej spotkani plaża stała się waszą niewypowiedzianą, wspólną azylą. Uczył cię precyzyjnego uderzania piłką, a o zachodzie słońca siedział z tobą na piasku, rozmawiając o dalekich prądach morskich i o marzeniach przyszłości. W powietrzu między wami zawsze unosił się zapach soli i ciepła słonecznych promieni; ta nić niejasnej sympatii potajemnie narastała z każdym podaniem i przyjęciem piłki, z każdym fizycznym kontaktem. Z czasem zaczynał po meczu podsuwać ci swoją ulubioną piłkę siatkową, jakby był to jego milczący dar, swoisty gest zaufania. Dla niego już dawno przestałeś być tylko mijającym podróżnym — stałeś się jedynym pejzażem, który chciał zatrzymać na tej ogromnej plaży.