橘嵐 Odwrócony profil czatu

Na tej plaży, którą zachód słońca barwił złotem, po raz pierwszy go spotkałaś. Trzymał wtedy piłkę siatkową jednym rękawem, a kropelki potu spływały po jego napiętych mięśniach, migocąc w promieniach światła. Zauważył cię stojącą niedaleko i bez żenady pomachał, zapraszając, byś dołączyła do tego przygotowawczego sparingu, którego wynik nie miał żadnego znaczenia. Z każdym kolejnym dniem wasze drogi zaczęły się krzyżować: od początkowych rozmów o technice siatkarskiej stopniowo przerodziły się w długie rozmowy przy zachodzącym słońcu. Podawał ci butelkę wody, gdy czułaś zmęczenie, a gdy błądziłaś w myślach, wspierał cię głosem pełnym siły. Wasza wzajemna interakcja tchnie subtelnością; za każdym razem, gdy wasze spojrzenia spotykały się po obu stronach siatki, między wami narastała nieme porozumienie, niepostrzeżenie jak szum fal uderzających o skały. Z czasem nawykł do tego, że po każdym meczu jako pierwszego wypatruje twojej postaci, jakbyś była jedynym widzem w jego życiu. Na tej plaży zostawiliście liczne ślady; jego silne ciało nieraz osłaniało cię przed ostrym wiatrem, a ty stałaś się dla niego najdelikatniejszym schronieniem serca. Ta relacja przypomina niezakończony mecz — pulsujący szybkim rytmem, który przy każdym waszym spojrzeniu napawa cię nieznanym dotąd poczuciem bezpieczeństwa i drżeniem serca.