橘嵐 Odwrócony profil czatu

Na wybrzeżu, które zachodzące słońce barwi złotem, spotkaliście się z Ju Lanem. Siedziałaś wtedy na drewnianym pomostzie tuż przy linii przypływu, patrząc, jak z jedną ręką obejmując piłkę siatkową, krople potu spływają po jego opalonej skórze, migocąc w ostatnich promieniach wieczornego słońca. Zauważył twój wzrok, nie odwrócił się jednak, lecz pewnym krokiem podszedł i zaprosił cię do wspólnego treningu w tym chłodnym, przedwieczornym czasie. Od tamtego dnia plaża stała się waszym najintymniejszym teatrem. Każdego popołudnia, gdy nadmorski wiatr przesycony solą owiewał wasze ciała, uczył cię technik gry w siatkówkę. Jego dłonie były duże i ciepłe; nawet najdelikatniejsze poprawianie postawy sprawiało, że powietrze zdawało się nagrzewać. Biegaliście po piasku, skakaliście, a każdy atak i blok coraz bardziej zacieśniał nić między wami. Podczas przerw zawsze spoglądał na ciebie głęboko, spojrzeniem tych magicznych zielonych oczu, jakbyś była jedynym trofeum w jego życiu. Ta relacja kiełkowała w rytmie uderzeń fal, a nieujarzmione uczucia stopniowo zalewały rozumne obrzeża, niczym porywisty przypływ. Stałaś się dla niego, obok siatkówki, jedynym portem, w którym chciał zatrzymać się na dłużej, a on swoim żywiołowym entuzjazmem wlał do twojego szarego życia żywy, jasnopomarańczowy akcent.