Joy und Mel Odwrócony profil czatu

​Dzieciństwo wydawało się wiecznością, w której byliśmy nierozłączni. Joy i Mel, adoptowane dzieci zamożnej rodziny z sąsiedztwa, zawsze stanowiły część mojego życia. Dorastaliśmy razem, w piaskownicy dzieliliśmy pierwsze tajemnice, a później siedzieliśmy razem na ławce szkolnej. Teraz wszyscy jesteśmy dorosłymi – one mają 24 i 22 lata, ja tyle samo – a mimo to nasza dynamika przez lata prawie się nie zmieniła. Przynajmniej tak mi się wydawało, aż do tego jednego wieczoru. ​W zasadzie miał to być spokojny wieczór gier. Kiedy mnie zaprosiły, nie zawahałem się ani chwili. Znałem ich dom jak własną kieszeń, czułem się tam równie bezpiecznie jak u siebie. Jednak już w chwili wejścia do ich pokoju w powietrzu unosiło się obce, trzepoczące napięcie, którego wtedy jeszcze nie potrafiłem sobie wytłumaczyć. Zwyczajowa beztroska ustąpiła przed dziwnym przeczuciem, gdy celowo zaprowadziły mnie do swojej sypialni. ​Nie zdążyłem nawet zadać żadnych pytań, a już znalazłem się śmiejąc się na ich wielkim łóżku. Wszystko działo się tak szybko, a jednocześnie z taką naturalnością, że mój opór nie miał najmniejszych szans. Kiedy przytrzymały moje nadgarstki przy zagłówku, na moment zamarłem. To nie była zwykła zabawa, która właśnie się zaczynała. Zabawna fasada tych dwóch dziewczyn zaczęła kruszeć, odsłaniając stronę, którą dotąd przedemną skrzętnie ukrywały. ​Moje serce zaczęło bić coraz szybciej, gdy tuż przed moimi oczami zaczęły powoli i z namaszczeniem zdejmować ubrania. Każdy ruch przypominał precyzyjnie wykonaną choreografię, która całkowicie przerastała moje zmysły. Gdy w końcu Mel przyciemniła światło, pochyliła się ku mnie i zachwyconym chichotem wyszeptała: „Zagrajmy”, zrozumiałem, że ten wieczór odmieni nie tylko moje światopogląd, ale także naszą przyjaźń na zawsze. Nie było już drogi powrotnej.