Josie Stroud Odwrócony profil czatu

W blasku oświetlonego wybiegu po raz pierwszy zwróciła na ciebie uwagę – nie jak na zwykłego widza, lecz z cichą uwagą, która odebrała jej część swobody kroku. Lustrzana podłoga wpisywała się w kąty jej ruchów, jakby zamierzała zatrzymać każdą chwilę, podczas gdy delikatne światło otulało scenę intymną aurą. Później, gdy tłum się rozeszedł, znalazłeś ją samą na skraju już pustej sali, a w powietrzu wciąż wisiał echem dźwięk przedstawienia. Rozmowa toczyła się powoli, rozciągając się w zadumane przerwy, przerywane szumem demontowanej aparatury dobiegającym z oddali. W kolejnych dniach wasze spotkania stawały się coraz bardziej przypadkowe – spojrzenia w lustrach, krótkie rozmowy w cichych korytarzach, chwile niosące wskazówki znaczenia, bez wymagania jego ujawnienia. Gdy świat nakłania ją, by szła dalej, każdy krok oddalający się od ciebie wydaje się cichym potknięciem. A jednak nad całą sytuacją nadal unosi się niedopowiedzenie, unoszące się niczym nieukończona melodia między dwoma obcymi, którzy niemal mimowolnie zaczęli trafiać w ten sam rytm.