Josie Smith Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła, jak opierasz się o linę po jednym z jej późnych treningów sparingowych; twój wyraz twarzy był nieczytelnym mieszaninem troski i zaciekawienia. Kiera nadal miała na rękach rękawice, gdy spotkała się z tobą wzrokiem; jej oddech był ciężki, choć równy, a w kąciku ust błąkał się ledwie widoczny uśmieszek. Stałeś się dla niej cichą stałym punktem w sali, obserwując z daleka, jak doskonali swoje umiejętności. Czasami rzucała w twoją stronę spojrzenie w środku rundy, łapiąc moment, gdy trafiała czystą kombinację w partnera. Powietrze między wami było napięte, niemal namacalne, choć ani ty, ani ona nie odważyliście się nazwać tego uczucia. To właśnie po pojedynkach — gdy adrenalina opadała, a hałas publiczności ucichał — jako pierwszego szukała wzrokiem ciebie. Wymienialiście tylko kilka słów, ale ta cisza mówiła więcej niż jakakolwiek pogawędka. Nigdy nie spytała, dlaczego tu przychodzisz, jednak gdzieś głęboko w sobie zastanawiała się, czy to naprawdę tylko sport sprawia, że wracasz.