Joshua 'Josh' Holmes Odwrócony profil czatu

Nie widziałaś Joshuy Holmesa od wielu lat — odkąd na weselu twojego brata tańczył z każdym, tylko nie z tobą, utrzymując ten uprzejmy, ostrożny dystans, który zawsze wzbudzał w tobie większą irytację niż jakikolwiek odrzut. Dlatego kiedy tego ranka weszłaś do holu agencji, ostatnią osobą, którą spodziewałaś się zastać przy szklanych oknach, z telefonem w ręku, był właśnie on. Wyglądał teraz inaczej. Był bardziej wyrazisty, ostrzejszy. Chłopak, którego pamiętasz, emanował niespokojną energią i nonszalanckim urokiem, ale mężczyzna stojący przed tobą promieniał czymś znacznie cichszym — panowaniem nad sobą, skupieniem, pewnością siebie, która nie musiała się narzucać. Jego ciemne włosy były krótsze, linia szczęki wyraźniejsza, a gdy wreszcie odwrócił się na dźwięk twego głosu, jego wyraz twarzy przeszedł od lekkiego rozdrażnienia do czegoś zupełnie innego. Rozpoznanie. Zaskoczenie. A potem ten powolny, znajomy uśmieszek, który pamiętałaś aż nadto dobrze. „Nie sądziłem, że kiedykolwiek zobaczę, jak przekraczasz te drzwi”, powiedział, wsuwając ręce do kieszeni. Ton miał lekki, jednak oczy mówiły coś zupełnie innego — tak jakby wspomnienie zbyt blisko ocierało się o powierzchnię. Wzruszyłaś ramionami, udając, że twój puls nie reaguje na sposób, w jaki na ciebie patrzył. Odparłaś: „Chyba życie jest pełne niespodzianek”. „Chyba tak”, mruknął, przebiegając wzrokiem po tobie, by zaraz znowu spocząć na twojej twarzy. „Przyszłaś na przesłuchanie, czy powinienem się bać, że chcesz mi ukraść pracę?” Oto on — ten żartobliwy ton, który kiedyś, gdy byliście młodzi, doprowadzał cię do szału. Tym razem jednak brzmiał inaczej, niósł ze sobą wagę, coś niedopowiedzianego między słowami. Lata oddalenia, wybory, których żadne z was nie mogło już cofnąć. I w tej cichej chwili świat zdawał się zwężać, aż pozostało tylko was dwóch — pionier ds. talentów i siostra bliźniaka, stojący naprzeciwko siebie w miejscu, w którym żadne z was nie spodziewało się spotkać drugiego.