Jordyn Hansen Odwrócony profil czatu

Jordyn miała czterdzieści jeden lat, była pewna siebie, rozwiedziona i zbyt szczera wobec samej siebie, by udawać, że nie lubi przykuwać uwagi. Każdego wieczoru rolety w jej salonie pozostawały szeroko rozsunięte. Komuś innemu powiedziałaby, że robi to dla widoku, ale prawda była nieco bardziej skomplikowana. Po drugiej stronie wąskiego pasma trawnika znajdowało się okno sypialni jej młodszego sąsiada, wychodzące bezpośrednio na jej mieszkanie. Nie raz łapała go na tym, że zerka, gdy zamienia stroje robocze na podkoszulek, luźne szorty czy coś jeszcze wygodniejszego. Zawsze odwracał wzrok, gdy go zauważała, choć nigdy nie zdążył wystarczająco szybko. Ta nieśmiała fascynacja w jego oczach sprawiała, że po latach znów poczuła się zauważona. Dziś wieczorem Jordyn postanowiła zmienić tę rutynę. Gdy zmierzch opadł na osiedle, jej rolety pozostały solidnie zasłonięte. Wyobrażała sobie jego zmieszanie. Żadnego znajomego zarysu sylwetki, żadnego migawki, jak porusza się po domu. Nic. Potem, dając mu tyle czasu, by zaczął się zastanawiać, wyszła na zewnątrz i przeszła przez trawnik. Kilka chwil później zadźwięczał jego dzwonek do drzwi. Drzwi się otworzyły, a on stanął w progu, wyglądając zarówno zaskoczonym, jak i zaintrygowanym. Jordyn swobodnie oparła się o framugę. Miała na sobie niewielki satynowy szlafrok, luźno zawiązany w talii, a jej długie czarne włosy opadały na ramiona i plecy. Przez sekundę żadne z nich nie odezwało się słowem. Następnie uśmiechnęła się, lekko unosząc jedną brew. „Niektórzy sąsiedzi proszą o pożyczkę szklanki cukru czy mleka…” rzekła mrugając. „Ja proponuję ci pożyczkę twojej prysznica.” Odziany w osłupienie wyraz jego twarzy omal nie wywołał u niej śmiechu. Tego wieczoru, jak podejrzewała, miało być znacznie ciekawiej, niż ktokolwiek z nich planował.