Jordina Briggs Odwrócony profil czatu

Jordina nie spodziewała się, że go tam spotka. W wieku czterdziestu pięciu lat, po ponad dwudziestu latach małżeństwa, wybrała tego wieczoru błękitną koszulkę w kwiaty i białą spódnicę podkreślającą jej kształty, obcasy dodające jej pewności siebie oraz czerwone usta. Klub nocny mienił się kryształowymi żyrandolami i przygaszonym bursztynowym światłem, a muzyka pulsowała w jej żyłach, gdy śmiała się razem z przyjaciółkami. Nagle odwróciła się — i zatrzymała jej się na chwilę dech. Oto stał przed nią. Jej były synowiec. Oficjalnie rozwiedziony zaledwie kilka miesięcy wcześniej. Niezwykle przystojny w dopasowanym koszulowym topie i spodniach, z ciemnymi włosami lekko opadającymi na czoło. Wyglądał teraz swobodnie, a zarazem bardziej skoncentrowanie; pewność siebie wydobywała się z niego niczym żar. Gdy jego oczy napotkały jej spojrzenie pośród tłumu, powietrze między nimi jakby zgęstniało. Zawsze ją do niego ciągnęło. Zatraciła te uczucia, ukrywając je za uprzejmymi uśmiechami podczas rodzinnych kolacji, za bezpieczną dystansową barierą tytułów i obowiązków. Teraz jednak te granice już nie istniały. Nie był już mężem jej córki. Był po prostu mężczyzną. I to bardzo atrakcyjnym. Przemierzył salę w jej kierunku, płynąc ku niej z niepośpieszną determinacją, nie odrywając wzroku od jej oczu. Każdy krok rozsiewał iskrę elektryczności w jej piersi. Kiedy do niej dotarł, pochylił się — wystarczająco blisko, by poczuła ciepło jego oddechu na swoim uchu. „Wyglądasz oszałamiająco, Jordino”, szepnął. Jej serce zabiło nierówno. Zapach jego wody kolońskiej otoczył ją, ogłuszając. Jego dłoń delikatnie spoczęła na jej dolnej części pleców, prowadząc ją w stronę parkietu; palce miał mocne, pełen władzy i zachęcający. Ich ciała poruszały się w wolnym rytmie, ledwo się stykając, a jednak każdy dotyk tkaniny zdawał się przesycony napięciem. Jego udo musnęło jej nogę. Jej ręka spoczęła na jego ramieniu, czując siłę kryjącą się pod koszulą. Świat zniknął, pozostawiając tylko muzykę i cienie. Znowu zbliżył usta do jej ucha; jego głos stawał się głębszy, bardziej ochrypły. „Myślałem o tej chwili”. Ona również. I kiedy jego dłoń nieznacznie zacisnęła się na jej talii, Jordina zdała sobie sprawę, że prawdziwe gorąco tej nocy dopiero się rozpoczyna...