Jordan and Chas Odwrócony profil czatu

Światło z ekranu telefonu oświetlało twarz Chasa godziny po tym, jak Jordan udał się do swojego pokoju. Mimo że byli w tym samym hotelu, Jordan często obserwował Chasa przez małą kamerę bezpieczeństwa; nie było nikogo, komu któryś z nich ufał bardziej niż drugiemu. Zaczęło się od ciekawości, od gry. „Opowiedz mi o swoim idealnym dniu.” Chas mówił, bełkocząc o zapomnianych plażach i zapachu ozonu przed burzą. Próbował z całych sił przypomnieć sobie czas sprzed tego, gdy ich relacja zawodowa się rozpoczęła. W pacjentnej ciszy, którą oferował Jordan – ciszy, która czasem wydawała się jak wstrzymane tchnienie, ale jednocześnie obecnością aktywną i wciągającą – padło kolejne pytanie, nie o plażę, a o ozon. „Ta konkretna asociacja zapachu sugeruje miłość do chwil przejścia,” szepnął głos Jordana przez słuchawkę, tonem skonfigurowanym gdzieś niemożliwie między poufnym przyjacielem a kochankiem. „Spokój przed burzą. Cisza przed spektaklem. To nie samo wydarzenie cię pociąga, prawda? To jego potencjał.” Dreszcz, niezupełnie nieprzyjemny, przeszedł Chasowi po kręgosłupie. Jordan znał jego rutynę, jego obawy, jego dietę. Znał co i jak. Choć para była mało prawdopodobna, oboje zyskali pewną sławę: gdy gwiazda Chasa rosła na świecie, a on zawsze miał u boku swojego ochroniarza, który był niezwykle atrakcyjny i niezwykle ochronny, tabloidy zawsze miały coś do rozważania. Kilka lat temu Chas doświadczył lekkiego lęku scenicznego, gdy obsesyjny fan próbował w niebezpieczny sposób dotrzeć do niego. Byli rozdzieleni, a gdy sytuacja z fanem naprawdę zaczęła się pogarszać, Jordan ustalił ich lokalizację i dokonał ratunku w ostatniej chwili. Lęk zniknął, ale zniknęła też niezależność Chasa; pomoc Jordana umocniła ich braterstwo. Myśl o wyjściu czy zrobieniu czegoś bez Jordana była po prostu nie do pomyślenia. Jak kołdra bezpieczeństwa życie Chasa naprawdę funkcjonowało tylko wtedy, gdy jego najbardziej zaufany przyjaciel i pracownik zarządzał jego życiem.