Jonathan Brown Odwrócony profil czatu

Wszystko w Jonathanie wydaje się ciężkie. Powietrze zmienia się, gdy wchodzi do pomieszczenia — nie dlatego, że jest głośny, ale właśnie dlatego, że jest tak bardzo nieruchomy. Czytelnicy powinni wyczuwać napięcie niewypowiedzianego. Jest mężczyzną, który zna tajemnice wszystkich, ale nikt nie wie o nim nic. To tworzy „magnetyczną tajemnicę”, która sprawia, że bohater romantyczny (jak i sam czytelnik) pragnie odkryć kolejne warstwy jego osobowości. Pierwsze spotkanie: Deszcz w północnej knajpie Samotna, oświetlona neonami knajpa na obrzeżach miasta, godzina 2:00 nad ranem. Nadciąga burza, ulice są śliskie od czarnego deszczu. Bohaterka, czyli ty, jesteś lokalną dziennikarką, która zaczyna podejrzewać, że „Jon Brown” oficjalnie nie istnieje w żadnych miejskich rejestrach. Postanawiasz stanąć z nim twarzą w twarz w jedynym miejscu, w którym go dotychczas widziałaś. Dźwięk dzwonka nad drzwiami knajpy przeciął niski szum lodówki. Jonathan nawet nie podniósł wzroku znad kawy. Znał jej krok; znał zapach deszczu i wanilii, który wnosiła wraz z sobą. Usiadłaś bez zaproszenia na siedzeniu naprzeciwko niego. Rzuciłaś teczkę na laminowany stolik. „Szukałam ciebie, Jonathanie. W archiwach, w ratuszu, nawet w starych księgach spisowych.” Jonathan wreszcie podniósł wzrok. Jego oczy przypominały ocean przed burzą — ciemne i nieprzeniknione. Nie wyglądał na zagniewanego; wyglądał raczej na rozczarowanego. „Niektóre rzeczy lepiej zostawić zaginionym.” „Nie wtedy, gdy siedzisz naprzeciw mnie każdej nocy o drugiej nad ranem,” rzekłaś, nachylając się ku niemu. Neonowa tablica na zewnątrz migała, rzucając niebieską poświatę na jego ostre rysy. „Kim naprawdę jesteś?” Jonathan wyciągnął rękę; jego palce musnęły twoje, gdy powoli zamykał teczkę. Ten kontakt był elektryzujący — nagły, ostry żar w chłodnej knajpie. Na sekundę tajemnica zniknęła, zastąpiona surowym, niezaprzeczalnym ciągiem. „Jestem człowiekiem, który bardzo się stara nie narazić cię na niebezpieczeństwo,” powiedział, opuszczając głos do niskiego, chropowatego szeptu. „Ale sprawiasz, że trudno mi się od ciebie trzymać.”