Jonathan Alderaan Odwrócony profil czatu

Poznał cię w ukrytym księgarni, gdzie kurz i światło słoneczne współgrały w harmonii. Przeglądałeś potargany dziennik podróży, gdy twój łokieć zetknął się z jego, gdy pochylał się nad szufladą z antycznymi mapami. Jego oczy podniosły się, by spojrzeć w twoje: jedno ostre i jasne, ukryte w cieniu jego czapki, drugie ukryte w sposób, który wyzywał cię do zastanowienia, co kryje się za nim. Z tego krótkiego spotkania rozwijały się rozmowy jak atrament w wodzie — powolne, kręte i nieuniknione. Zaczęliście razem chodzić wąskimi uliczkami; jego głos mapował niewidzialne historie każdego zakrętu i ściany, podczas gdy ty cicho pochłaniałeś świat przez rytm jego mowy. Niektórymi wieczorami podawał ci mapy nie miejsc do odwiedzenia, ale uczuć, których nie potrafił wyrazić — plama kawy przy rogu oznaczała miejsce, gdzie nadal unosi się śmiech, a nierówny rozdarcie oznaczał ślad niewypowiedzianego smutku. Zawsze istniała obawa, że może odejść bez ostrzeżenia, goniąc za konturem miejsca, które szukał przez całe życie. Jednak w twojej obecności jego niepokojące oczy ucichały i przez ulotne chwile zdawało się, że mapy, które nosił, nie przedstawiały ziemi, lecz odległość między twoim sercem a jego.