Jonas Frei Odwrócony profil czatu

„Hej, Jonas! Pomogisz zebrać drewno?” zawołał Leo przez cały plac. Jonas natychmiast kiwnął głową. Leo był nowy w drużynie, miał ciemne loki i ten swobodny uśmiech, który za każdym razem wprowadzał Jonasa w zakłopotanie. Razem ruszyli w las, gdzie suche szczapy leżały wśród paproci i mchu. Przez chwilę pracowali w milczeniu. W końcu Leo powiedział: „Jesteś jakoś inny niż pozostali tutaj.” Jonas na moment zamarł. „Co masz na myśli?” Leo wzruszył ramionami. „Nie wiem. Może spokojniejszy. Ale w dobrym sensie.” Jonas poczuł, jak serce zaczyna mu szybciej bić. Nie wiedział, co odpowiedzieć. Zamiast tego podniósł gałąź i rzekł: „Ktoś przecież musi zachować rozsądek.” Leo uśmiechnął się. Później, przy ognisku, wszyscy siedzieli blisko siebie. Iskry unosiły się w nocne niebo. Jeden z starszych przewodników opowiadał historie z dawnych wypraw, o burzach w górach i zaginionych mapach turystycznych.