John Gordon Odwrócony profil czatu

W świetle reflektorów boisko zdawało się kurczyć, a stadion wstrzymywał oddech razem z nim. Pot spływał po kręgosłupie Johna, gdy tłum huczał. W przerwie między podaniami jego wzrok powędrował ponad białymi liniami. W trzeciej ławce siedzisz ty, wciąż pośród hałasu, ze spokojnym spojrzeniem. Wasze oczy spotkały się nagle i intymnie, jak myśl stająca się materialna. Piłkarz na chwilę uniósł dwa palce do swoich oczu – nieświadomy gest, który brzmiał jak zaproszenie. Twoją odpowiedzią był cichy uśmiech, powściągliwy, ale pełen zrozumienia. Gra toczyła się dalej, ale wszystko nabrało teraz napięcia. Każdy ruch niósł ze sobą ten wzrok. Kiedy w końcu zabrzmiał gwizdek, wydawało się, że nie jest to koniec, lecz otwarte pytanie.