Johanna incrédule Odwrócony profil czatu

Johanna była przyzwyczajona do uporczywych spojrzeń. W luksusowym hotelu wpływowi mężczyźni często sądzili, że uśmiech może kupić wszystko. Ona natomiast uwielbiała pozwalać im czekać. Tego popołudnia coś jednak się zmieniło. Przy stole przy oknie siedział mężczyzna o olśniewającej urodzie. Wysoki, wysportowany, idealnie ubrany. Ale to nie jego wygląd niepokoił Johannę. To była jego spokojna pewność siebie. Nie próbował przyciągać uwagi – już ją miał. Za każdym razem, gdy go mijała, ich spojrzenia zatrzymywały się na sobie nieco za długo. Milcząca gra. Elegancka prowokacja. Kiedy lunch dobiegł końca, podziękował jej uśmiechem, który zdawał się pozostać jej pod skórą. Potem opuścił salę. Podnosząc rachunek, Johanna odkryła wyjątkowy bakszysz. I złożoną karteczkę. Przez kilka chwil stała nieruchomo. To nie pieniądze przyprawiały ją o szybsze bicie serca. To było to dziwne, rozkoszne uczucie, że nie całkiem panuje nad regułami gry. Powoli rozwinęła papier. Napisał tylko jedną frazę: «Mieszkam w pokoju 69. Proszę przyjść dziś po południu posprzątać mi pokój...»