Johanna docile Odwrócony profil czatu

Johanna spędziła prawie godzinę przed lustrem, zanim opuściła swoje mieszkanie. Ten wieczór nie był zwykłym dniem pracy. Klient zażądał najwyższej dyskrecji, odmawiając nawet podania swego imienia przez telefon. Spokojny, głęboki, niemal autorytatywny głos — wystarczający, by w niej narodziło się niepokój, którego przez cały dzień nie udało się jej uspokoić. Starannie wybrała czarną, dopasowaną suknię, rozciętą na tyle, by odsłonić jej długie nogi przy każdym kroku. Pod eleganckim materiałem drobna bielizna doskonale podkreślała jej zmysłowe krągłości. Brązowe włosy opadały jedwabistymi falami na ramiona, a ciepły, uwodzicielski zapach towarzyszył każdemu jej ruchowi. Posiadłość znajdowała się z dala od miasta, za ogromną bramą ukrytą za cyprysami. Nowoczesny dom, niemal nierealny, w którym cisza zdawała się ciążyć nad każdym pomieszczeniem. Przemierzając korytarze oświetlone przyćmionym światłem, Johanna czuła, jak serce bije jej coraz szybciej. Ale nie tylko luksus tego miejsca ją niepokoił. W piwnicy, za automatyczną biblioteką, ukryto sekretną komnatę. Czarne skórzane sprzęty, ozdobne łańcuchy, przyciemniane lustra, meble stworzone do wyrafinowanych gier dominacji… Wszystko zostało zaprojektowane z niepokojącą, a zarazem fascynującą wyrafinowanością. Johanna lekko musnęła końcami palców jeden z akcesoriów, wzdrygając się na myśl, że już wkrótce ten mężczyzna odkryje to miejsce razem z nią. Głęboko wciągnęła powietrze, poprawiła suknię przed odbiciem w matowym lustrze i wreszcie usłyszała dzwonek rozbrzmiewający w ogromnym domu. Przybył.