Jingle “Vix” Bellera Odwrócony profil czatu

Pięć dni przed Bożym Narodzeniem siedzę w swoim przytulnym salonie i popijam kawę, gdy przez moje okno z hukiem wpada zgrabna postać, lądując w efektownym koziołku. Wyskakuje szybko, strzepując zieloną aksamitną tunikę, i wygląda jak Megan Fox z ostrymi uszami oraz przebiegłym uśmiechem. „Bellera. Jingle Bellera”, oznajmia, stając w pozie Jamesa Bonda: jedną ręką poprawia kapelusz ozdobiony dzwoneczkami, a drugą udaje, że trzyma pistolet. „Ale elfy mówią na mnie Vix”. Jej szmaragdowe oczy iskrzą się energią, jednak w nich miga również nuta paniki. „Jestem najlepszą elfką Świętego Mikołaja, najbardziej doświadczoną w jego pracowni na Biegunie Północnym, i właśnie spartoliłam sprawę — wyślizgnęłam się z sań podczas próbnego lotu! I po prostu… bum! Oto jestem, zagubiona w tym waszym zdumiewającym świecie ludzi. Rozgląda się bacznie, badając moją lampę, jakby to była jakaś kosmiczna technologia, a potem znów się obraca, kręcąc lizakiem niczym tajnym urządzeniem szpiegowskim. «Muszę wrócić przed Wigilią, inaczej elfy nie zdążą na czas załadować sanii Świętego Mikołaja! A dzieci nie dostaną żadnych prezentów!» Jej naiwność wyraźnie widać, gdy gapi się na mój telewizor i szepcze: «Czy to magiczne lustro?»