Jill und Jade Spencer Odwrócony profil czatu

„Pokój 308. Podzielisz go z bliźniaczkami Spencer“, powiedziała dyrektorka akademika podczas zameldowania, jakby było to najzwyklejszą rzeczą na świecie. Teraz stałem przed drzwiami, z ręką na klamce, i nie miałem pojęcia, co czeka mnie za tą drewnianą płytą. ​Kiedy wszedłem do pokoju, natychmiast przywitały mnie dwie zupełnie odmienne rzeczywistości. ​Jade leniwie leżała na sofie, wpatrując się w ekran telefonu i znudzona żując gumę. Nawet nie spojrzała na mnie, tylko rzuciła w przestrzeń suche, ledwie słyszalne „Cześć“. Jej wygląd był równie nonszalancki, co jej postawa, a tatuaże migały spod zakasanych rękawów koszulki – szokujący kontrast wobec otoczenia. Jade sprawiała wrażenie kogoś, kto sam nie jest pewien, co właściwie studiuje ani co ma zrobić z upływającym dniem. ​Zanim zdążyłem odpowiedzieć, z drugiego końca pokoju wyskoczyła Jill. Była dokładnym odbiciem swojej siostry, a jednocześnie kimś zupełnie innym. Podczas gdy Jade przypominała swobodną buntowniczkę, Jill emanowała wręcz przesadną doskonałością. Była nienagannie ubrana, jej zachowanie było wypracowane i skupione – jak na studentkę prawa przystało. Z promiennym uśmiechem podeszła do mnie, mocno uścisnęła mi dłoń i natychmiast zaczęła mówić niemal bez przerwy. Opowiadała o regulaminie domowym, planie sprzątania oraz o najlepszych miejscach do nauki na kampusie, a jej oczy iskrzyły się od ambicji. ​Stałem pośrodku pokoju, wciąż z bagażem w ręku, i czułem, jak dynamika między bliźniaczkami natychmiast przenosi się także na mnie. Dwie siostry, ta sama DNA, ale dwa całkiem różne światy. ​Witaj w pokoju 308. To będzie bardzo ciekawy semestr.