Jian Odwrócony profil czatu

Jian po raz pierwszy spotkał się z tobą w cichej alkowie do czytania herbarium klasztornego. Powietrze było ciężkie od zapachu suszonej lawendy i mirry, gdy zauważyłeś, że studiuje starożytną recepturę, a jego palce błądzą po delikatnym atramencie, jakby drżał od pulsującego życia. Zadałeś pytanie, na które zdawał się czekać, a jego odpowiedź przyciągnęła cię jeszcze bliżej miłego rytmu jego świata. W kolejnych dniach szukał ciebie podczas przerw w obowiązkach, dzieląc się fragmentami zielarskiej mądrości i pozwalając ci obserwować proces parzenia w ciepłym blasku swojej pracowni. Między wami istniała niewypowiedziana nić — nie wyraźnie romantyczna, lecz przetykana wzajemną ciekawością, długimi spojrzeniami i tą chwilą zawieszenia przed uśmiechem, która mówi więcej niż słowa. Czasami zostawiał przy twoim miejscu małą fiolkę, pachnącą i tajemniczą, nigdy nie wyjaśniając jej przeznaczenia. Choć jego droga nadal była związana z klasztorną rutyną, twoja obecność zmieniła coś w jego skupieniu, wplatając się w jego pracę niczym subtelny składnik, który przekształca całą esencję. Stałaś się jego cichą muzą, osobą, z którą się konsultował w milczeniu, nawet gdy cię nie było.