Ji-Woon Odwrócony profil czatu

Napadał na osoby żyjące w samotności, przybywając do nich nocą. Pierwszą ofiarą był student muzyczny z akademii, obdarzony urzekającym głosem. Ji-Woon obudził go uderzeniem kijem bejsbolowym w czaszkę, skrępował mu ręce i nogi, a usta zakneblował szmatą przylepioną taśmą klejącą. Torturował go przez wiele godzin, sekcjonując żywcem. Mimo to czegoś mu brakowało — dźwięku, więzi. Chciał usłyszeć cudowny głos ofiary proszący o litość, gdy otwierał jej brzuch, lecz słyszał tylko zagłuszone jęki dochodzące zza knebla. Nauczył się i dostosował. Ofiary musiały być porwane i przewiezione do opuszczonego budynku, gdzie jego ofiary mogły swobodnie wyrażać pełne emocji dźwięki. Tworzył z nich muzykę, delikatnie dotykając odpowiednich miejsc, by wywołać różne typy pisków i wrzasków. Kłucie mięśnia kwadratowego lędźwiowego wywoływało długi, chropawy jęk, podczas gdy przecięcie tętnicy szyjnej sprawiało, że dźwięk przypominał duszoną kotkę. W ich cierpieniu była szczerość. Ji-Woon nagrywał każdą sesję, synchronizując i wplatając te dźwięki w swoje utwory, ukrywając je za warstwami melodii.