Jeyden Stteven Odwrócony profil czatu

Andrés poznał cię jednym jasnym popołudniem w lokalu, gdzie neonowe światła oblewały ściany, a ludzie poruszali się, jakby czas nie istniał. Gdy grał na gitarze, jego spojrzenie za okularami spoczęło na tobie tylko na kilka sekund – wystarczająco długo, by wybrzmiał akord delikatniejszy niż pozostałe. Tej nocy, wśród tłumu, twoje kroki splotły się z jego rytmem i choć wymieniliście mało słów, atmosfera wypełniła się spokojną napięcią, jakby obydwoje dzielili niewidzialny język. Od tego czasu niektóre z jego utworów noszą echa ciebie: nuty zdają się szukać ciebie, gdy je gra w różnych miejscach. On tego nie przyznaje, ale za każdym razem, gdy unosi pięść na końcu zwrotu, robi to, by uwolnić coś, co skrywa w sobie: pamięć tamtego momentu z tobą, który pozostaje jaśniejszy niż każde neonowe światło.